Polish (Poland)Čeština (Česká republika)Deutsch (DE-CH-AT)English (United Kingdom)
Międzylesie PDF Drukuj Email

Położenie

Międzylesie położone jest na Ziemi Kłodzkiej w południowej części tzw. Rowu Górnej Nysy, a dokładniej w centrum Wysoczyzny Międzylesia. Od zachodu Międzylesie otaczają Góry Bystrzyckie, a od wschodu Masyw Śnieżnika.


Historia


Międzylesie prawa miejskie otrzymało jeszcze przed rokiem 1249. W 1428 roku miasto zostało niemalże całkowicie zniszczone przez wojska husyckie. W 1643 roku w mieście wybuchł wielki pożar, z którego ocalało jedynie dziesięć domów. Po wojnie trzydziestoletniej, dzięki położeniu przy trakcie morawskim, nastąpił wzrost zamożności i rozwój miasta. Do pomyślnego rozwoju Międzylesia przyczynił się również rozwój tkactwa lnianego. W okresie wojen śląskich miasto przechodziło z rąk do rąk, co przyniosło jego mieszkańcom duże straty. Po 1807 roku Międzylesie przeżywało złoty okres rozwoju, znaczenia nabierała działalność handlowa i tkacka. W 1827 roku wielka powódź zniszczyła 100 domów, zginęło 61 osób. W roku 1846 powstała tutaj szkoła, w 1889 roku drugi szpital (pierwszy w XV w.). W 1877 roku do Międzylesia doprowadzona została z Bystrzycy Kłodzkiej linia kolejowa. Pod koniec XIX wieku powołano w Międzylesiu główną siedzibę komory celnej w Hrabstwie Kłodzkim. W 1890 r. powstał urząd pocztowy, miasto posiadało też tartak, siedem wytwórni tabaki, fabrykę betonów, dachówek i firanek - obiekty te zostały zniszczone w czasie II wojny światowej.

Atrakcje

Większość miejskich atrakcji Międzylesia stanowią zabytki, które położone są na szlaku Miejskiej Trasy Turystycznej. Do najważniejszych należą:

  • Domy tkaczy z końca XVIII wieku
  • Sukiennice z XVIII wieku
  • Zespół pałacowo-zamkowy w Międzylesiu z XVII wieku
  • Kościół p.w. Bożego Ciała z XVII wieku
  • Kościół p.w. św. Barbary z XVII wieku
  • Zespół budynków stacji kolejowej z XIX wieku
  • Aleja spacerowa na Trzy Dworki

wymiarze możliwości uprawiania turystyki aktywnej gmina Międzylesie oferuje bogatą sieć oznaczonych szlaków turystyki pieszej i rowerowej.

Obiekty Mariańskie:

  • Dawny kościół ewangelicki
    Kościół ewangelicki z lat 1899-1900. Wzniesiony został po śmierci głównej fundatorki królewny Marianny Orańskiej, ale dzięki jej finansowemu wsparciu komitetu budowy kościoła, założonego już w 1852 r. przez miejscową społeczność ewangelicką. Po 1945 roku opuszczony, zaadaptowany na salę gimnastyczną, a obecnie kościół rzymskokatolicki p.w. Bożego Ciała.
  • Dawna pastorówka
    Ewangelicki Dom Parafialny, tzw. pastorówka wybudowany został w latach 1893-1894 przy znacznym finansowym wsparciu właścicielki tych ziem, królewny Marianny Orańskiej. Obecnie przedszkole publiczne.
  • Dawna szkoła ewangelicka
    Obiekt ufundowany przez właścicielkę tych ziem, królewnę Mariannę Orańską w 1865 roku, jako szkoła dla dzieci z ewangelickich rodzin. Po 1946 r. przekształcona na potrzeby mieszkalne.
  • Dawny budynek administracji klucza Śnielinek w Różance
    Późnobarokowy budynek z 1797 roku wzniesiony dla zarządu dóbr związanych z zamkiem Śnielinek (Szczerba); od 1838 roku własność Marianny Orańskiej. Królewna zatrzymywała się w nim podczas wizytacji majątku, obejmującego m.in. siedem leśnictw.
  • Kościół p.w. św. Marcina w Lesicy
    Barokowa świątynia z 1706., po pożarze w 1858 r. odbudowana w 1864 r. dzięki znacznemu finansowemu wsparciu królewny Marianny Orańskiej, właścicielki tutejszych dóbr ziemskich. Remontowany w 1978 r. Zawiera interesujące wyposażenie z XVI-XIX w.
  • Kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
    Dużej wartości świątynia powstała na miejscu poprzedniej w latach 1702-1725, według planu Jakuba Carove, ukończona ze zmianami projektu w latach 1746-1751. Cenne wyposażenie wnętrza reprezentuje barok i rokoko, w tym freski Josepha Bartscha i rzeźby Ignatza Klahra. W latach 1810-1958 znajdował się tu słynny welon królowej francuskiej Marii Antoniny.
 


Strona 7 z 11

feedback